<  1

procesor symboliczny

Silnik dla SymP

Język SymP [SymbolicProcessing] korzysta z silnika o nazwie SymProc. Silnik ten jest niczym innym jak Procesorem Symbolicznym [Symbolic Processor], który zajmuje się realizacją funkcji przetwarzania symboli w pewnym środowisku, w którym został zaimplementowany (nie musi to być środowisko komputera). Dobór środowiska zależy przede wszystkich od celowości realizacji w nim przetwarzania symbolicznego oraz od technicznej możliwości realizacji w nim Procesora Symbolicznego.

Omawiany tu projekt silnika SymProc, ze względu ma powszechną dostępność dzisiejszego społeczeństwa do technologii komputerowej, został oparty o środowisko komputera.

Realizacja silnika SymProc wiąże się z przyjęciem następujących ogólnych założeń:

  1. Umysł ludzki daje się modelować przy pomocy programu komputerowego
  2. Model umysłu ludzkiego ma podłoże symboliczne
  3. Środowiskiem dla myśli jest umysł
  4. Myśl ludzka ma charakter dynamiczny.
  5. Siedliskiem myśli jest symboliczna pamięć operacyjna (krótkotrwała - elektrycznie zamazywalna).
  6. Z symboliczną pamięcią operacyjną współpracuje Procesor Symboliczny.
  7. Program Procesora Symbolicznego przechowywany jest w pamięci proceduralnej
  8. Myśl przed utrwaleniem (zapisaniem) jest zamieniana na mowę.
  9. Pojemność pamięci operacyjnej jest mała, rzędu kilka myśli.
  10. Myśl jest ciągiem skojarzeń z symbolami przetrzymywanymi w pamięci deklaratywnej (trwałej lub pośredniej).
  11. Myśl ma charakter sekwencyjny.

Pojęcie symbolu

Symbole są sposobem radzenia sobie z problemem analizy informacji napływającej z świata rzeczywistego. Z pojęcia "analiza" wynika.

Przed opisem Procesora Symbolicznego SymProc należy przedstawić element, którym SymProc się posługuje wykonując operacje przetwarzania danych, podobnie jak Procesor Binarny posługuje się liczbą przedstawioną w zapisie binarnym. Tym elementem jest symbol.

Sprecyzowanie pojęcia Symbol jest bardziej trudne niż sprecyzowanie pojęcia liczby. Symbol jest bardziej abstrakcyjny i posługujemy się nim w sposób intuicyjny, bez wnikania w potrzebę jego używania. Wiąże się z nim wiele cech. Okazuje się, że zdefiniowanie symbolu staje się równie trudne, jak zdefiniowanie pojęcia inteligencji. Bardzo dobrą metodą podejścia do powyższego zadania, będzie podjęcie najpierw rozważania, po co jest nam potrzebny ten element oraz po co go używany. Dla zachowania wysokiego stopnia uniwersalności i później przenośności na różne systemy (nie tylko elektroniczne) nasze rozważanie ograniczmy tylko do poziomu najbardziej ogólnego. Bardzo pomocny może być też artykuł o symbolu <<tutaj>>.

Po co używany symbolu ?

  • Symbole są elementami obrazu świata rzeczywistego (lub dowolnie innego świata) w innym świecie, np. świecie umysłu. Każdy element tego obrazu, znany symbolem, jest powiązany z jego odpowiednikiem w świecie rzeczywistym.

  • Symbole są efektem uogólniania sposobem radzenia sobie z natłokiem informacji.

  • Symbole są elementem transformacji

  • W przestrzeni symboli wiążemy te symbole bytami-relacjami, których nie widać w świecie rzeczywistym.

  • Symbol może występować w relacjach z innymi symbolami w postaci wielu egzemplarzy tego samego symbolu i wielu relacji.

  • Symbol bez wskazania na obiekt w innym świcie lub tym świcie nie na znaczenia (symbol, co przedstawia).

  • Jest reprezentantem obiektu. Obiekt przekształcony w symbol może być powielony dowolną ilość razy bez znaczącego zwiększenia ilości skojarzonej z nim informacji niż to występuje w przypadku obiektu. To nie równoważność informacyjna obiektu i przekształconego obiektu w symbol powoduje, że do utworzenia symbolu nie potrzebne są wszystkie informacje o obiekcie, a nawet obiekt może być bardzo słabo znany, a już może być przetworzona jego symboliczna postać.

  • Symbole to obiekty do wskazywania innych obiektów i symboli. Można je łatwo tworzyć i klonować. Wiele symboli może wskazywać ten sam obiekt lub inny symbol.

  • Wskazywanie symbolu na jakiś obiekt lub inny symbol odbywa się przez przechowywanie przez wskazujący symbol wystarczającej cząstki informacji potrzebnej do rozpoznania tego obiektu czy wskazanego symbolu.

  • Symbole są sposobem na utrzymanie w umyśle informacji.

  • Dany symbol nie może funkcjonować samodzielnie w oderwaniu od innych symboli lub desygnatów

  • W symbolice nie jest ważne, za pomocą czego symbolizujemy lecz to, co symbolizujemy

  • Symbol nie istnieje dla siebie, lecz wskazuje na coś poza siebie

  • Trudne pojęcia i skomplikowane wydarzenia można w prosty i adekwatny sposób wyrazić za pomocą symboli

  • Znaczenie symbolu zależy od kontekstu innych symboli

  • Symbol funkcjonuje tylko i wyłącznie w relacji z innymi symbolami i to inne symbole nadają mu sens

  • Operacje myślowe opierają się na przetwarzaniu symboli

  • Symbole umożliwiają działanie na odpowiednikach obiektów w innym wymiarze

  • Fizyczna realizacja symboli jest sprawą drugorzędną, ważne są relacje i przetwarzanie informacji

  • Łańcuchy symboli są odpowiednikiem myśli

Waldemar Wietrzykowski
Computational Neuroscience
Digital Intelligence Laboratory
email: mail

Zobacz też

Linki

dil

<  1

Copyright  © 26.08.2008 net3plus  mail